یادنامه دماوندیه برای فرشتهٔ آزادی | بی‌تفاوت شدیم، اما فراموشکار نه!

ندای مردم ایران

سوم بهمن زادروز نداست. سی خرداد بود او را کشتند. مثل برق و مثل طوفان گذشتا، عجب روزهایی بود. اعتراضات خیابانی، بوی دود و گاز اشک آور، ماسک و دستبند سبز، روز خیابان و شب پشت بام؛ این‌ها سدعلی را شدید شاکی کرد، اشکش را هم درآورد. در آن روز منحوس ۲۹ خرداد، فرمان قتل ایرانیان را صادر کرد. دنیا چشمش به ایران بود، این مملکت را چه می‌شود پس از سخنان آیت الله؟ ساعت ده شب، شهر منفجر می‌شود، اعلام حضور مردم برای شنبه ۳۰ خرداد.

۳۰ خرداد آغاز می‌شود، ساعاتی از روز می‌گذرد، تصاویر کشته شدن دختری ایران را در بهت فرو می‌برد، مردم عصبانی‌اند و دنیا به ایران می‌نگرد، می‌نگرد که

ندایی از زمین برخاست
زد فریاد، زد فریاد ـزد فریاد فریــــــاد

ندا نماد آزادی خواهی ایران شد، شد ندای مردم ایران.
ندا در یاد‌ها جاودان خواهد ماند، فراموشکار نشدیم! به خواندن ادامه دهید

Advertisements

چرا جاوید شاه؟

مستند از تهران تا قاهره را دیدیم، شاید از تیتر ایراد بگیرید اما بگذارید بگویم.

حقایق تاریخ را دیدیم، حقایقی که قبلا هم شنیده یا دیده بودیم، اما اینگونه که در چند ساعت کنار هم ردیف می‌شوند حال دیگری دارد. دیدیم که شاه می‌خواست ایران را جز پنج کشور ثروتمند دنیا کند، دیدیم که خطاب به قدرتهای غربی می‌گفت شما قیمت‌ها را بالا ببرید قیمت نفت هم بالا می‌رود. اصلا دیدید چه زیبا انگلیسی صحبت می‌کرد؛ اول اشخاص حال حاضر مملکت هنگام شنیدن انگلیسی سر تکان می‌دهند. افسوس، آن هنگام مردم کوچه و بازار هم با خبرنگار خارجی انگلیسی صحبت می‌کردند، حال چه!؟

بسیار دردناک بود اذیتی که آمریکایی‌ها بر او روا داشتند، فرانسه خمینی را در پر قو نگاه می‌داشت تمام امکانات یک انقلاب را هم در اختیارش گذاشته بودند اما شاه را نمی‌پذیرفت. اجازهٔ سخن گفتن و پیام فرستادن به او نمی‌دادند. دست انور سادات درد نکند، وفادار بود. به خواندن ادامه دهید

گندی شاپور

همه عالم تن است و ایران دل نیست گوینده زین قیاس خجل

آنا دیلی شعری

تورکون دیلی تک سئوگیلی ایسته کلی دیل اولماز ... اؤزگه دیله قاتسان بو اصیل دیل اصیل اولماز

سرزمین من

یادداشت‌های دکتر سعید بشیرتاش

ساوالان

A passion for Perfection

شبهای بی سحر

تا ریشه در آبست امید ثمری هست