جمهوری اسلامی بر مسند حکومت، میهن در خطر جنگ و اپوزیسیون همچنان درگیر

جونم براتون بگه که حدود یک هفته‌ای می‌شد می‌خواستم اندرباب صحبت‌هایی که پیرامون خطر جنگ هست مطلبی بنویسم ولی نمی‌تونستم. یه بار شروع می‌کردم، تا می‌خواستم بنویسم هان ای ایرانیان ایران اندر بلاست گوش می‌دادم دیگه نمی‌تونستم، یه بار همین شعری که رو وبلاگ پخش می‌شه، یه بار ایران زمین، یه بار وطن، سرتون رو درد نیارم کلا حالمان گرفته بود.
من نمی‌تونم تیتر خوب بزنم، کلا کم گوی گزیده گوی چون در بلد نیستم، آدم پر حرفیم، موتور حرف زدنم روشن شه ایست تو کارم نیست، ولی اینبار حرفم نمی‌اومد. چی بگم آخه؟ نوشته تحلیلی بنویسم، بگم که آقا جنگ نزدیکه، اگر جنگ بشه این می‌شه، اون می‌شه، خطر تجزیه هست، خطر ویرانی هست، خودتون می‌دونید دیگه! خلاصه فکر کنم اینبار تمام حرفام رو تو تیتر زدم، پس می‌خوام باهاتون درددل کنم و حال و حوصله تحلیل ندارم، به سنت پیشینم می‌خوام باز غر بزنم. به خواندن ادامه دهید

Advertisements
گندی شاپور

همه عالم تن است و ایران دل نیست گوینده زین قیاس خجل

آنا دیلی شعری

تورکون دیلی تک سئوگیلی ایسته کلی دیل اولماز ... اؤزگه دیله قاتسان بو اصیل دیل اصیل اولماز

سرزمین من

یادداشت‌های دکتر سعید بشیرتاش

ساوالان

A passion for Perfection

شبهای بی سحر

تا ریشه در آبست امید ثمری هست