ما را چه به بدختی لبنان و فلسطین، جایی که وطن یکسره در آه و فغان است

کمی مرور تاریخ کنیم. جنگ شد، جنگ هشت ساله، چه بسیار ایرانیانی که زیر بمب‌های صدام کشته شدند، چه بسیار کودکانی که چشم باز نکرده هنوز به دنیا نیامده آسیب دیدند، چه بسیار مردمانی که شیمیایی شدند، هنوز هم که هنوزه آثار این جنگ مشهود است. در جنگ، اسرائیل غاصب و صهیونیست، حاضر شد، نیروهای آموزش دیده ایرانی اسرائیلی ساکن در اسرائیل را برای کمک به ارتش ایران راهی جنگ کند، به ایران سلاح داد، نیروگاه اوسیراک عراق را بمباران کرد اما‌‌ همان هنگام نیروهای فلسطینی برای صدام و ضد ایران می‌جنگیدند.
حملهٔ آمریکا به عراق و دستگیری صدام و اعدامش فلسطین را در غم و ماتم و عزا فرو برد، صدام جانی شهید فلسطینیان شد و ایران و ایرانی مورد نفرتشان. دیگر می‌دانیم دو کشور جهان عرب که بسیار از ایران و ایرانی نفرت دارند و حتی تشنه به خونمان هستند، فلسطین و لبنان‌اند. به خواندن ادامه دهید

Advertisements

سرما از راه می‌رسد و زلزله زدگان هنوز بی‌سر پناه‌اند

۲۴ سال از پایان جنگ ایران و عراق می‌گذرد، ۹ سال هم از زلزله بم. اگر سری به این شهر‌ها زده باشید احتمالا خرابی‌ها و ویرانی‌های را دیده‌اید. انگار همین دیروز جنگ بوده، گویی همین دیروز زلزله آمده؛ اما اگر تصاویر جنوب لبنان را دیده باشید بعد از جنگ با اسرائیل، به نظر می‌آید آنجا اصلا جنگی رخ نداده، ماشالله حکومت سازنده جمهوری اسلامی، البته سازنده برای لبنان فلسطین حسابی آنجا را آباد کرده.
زلزله بم که آمد در‌‌ همان ساعت‌های اول موج کمک‌های مردمی علاوه بر کمک‌های دیگر کشور‌ها به مناطق زلزله زده سرازیر شد. در زلزله همین چند هفته پیش هم اینگونه بود. بلافاصله پس از اینکه مردم از عمق فاجعه خبردار شدند، برای کمک رسانی شتافتند. هر چه از دستشان بر می‌آمد انجام دادن، از اهدای خون و کمک مالی گرفته تا رفتن به آنجا برای امداد رسانی. اما حکومت به فکر اجلاسش بود. مردم اعتراض کردن؛ چه وضعی است؟ چرا امداد رسانی نمی‌کنید؟ اطلاع رسانی هم به همچنین! صدای همه در آمده بود و رسوایی دیگری برای حکومت ایجاد شد. شروع کردند به وعده و وعید، از آن وعایدی که سی سال است می‌شنویم که بعله ساخت مسکن برای زلزله زدگان و روستاییان آغاز شده، به زودی آن‌ها را اسکان می‌دهیم. اما شواهد چیز دیگری می‌گویند؛ این وعده‌ها جنسش از‌‌ همان تو خالی‌های قدیمی است. خرمشهر را آباد می‌کنیم، بم را چنین و چنان می‌کنیم، اهر و هریس و ورزقان را هم!

به خواندن ادامه دهید

گندی شاپور

همه عالم تن است و ایران دل نیست گوینده زین قیاس خجل

آنا دیلی شعری

تورکون دیلی تک سئوگیلی ایسته کلی دیل اولماز ... اؤزگه دیله قاتسان بو اصیل دیل اصیل اولماز

سرزمین من

یادداشت‌های دکتر سعید بشیرتاش

ساوالان

A passion for Perfection

شبهای بی سحر

تا ریشه در آبست امید ثمری هست